L'è quell fłor la mea lum

Quan que siv trists, quan que g'hiv la convincion que negot el milłorarà, quan que vediv nomà el negre de la vita, regordiv-s que g'hiv nomà de cercar el fłor, el fłor luminós que 'l ve farà trovar la strada per la libertà. Ma fiv atencion perquè l'è mia fàcil. Quell fłor el se pœl scónder dintre d'ogni cosa. Ma el val la pena cercar-l. Perquè l'è quell fłor, la nosta lum.

Gh'è un nígol

Bentrovads, encœ volł cuntar-v una poësia que ho scrivud un po' de temp fa, endovè que parli d'una de li "malatie" płu brute de tute: la depression... e ve spłegui perquè mi la consíderi úna de li płu brute. Perquè anca se no l'è "grav" come altre malatie, la g'ha un detalł que li altre li g'ha mia: l'è súbdola. La depression la te porta end una spiral emotiva sença fin. La te porta a la mort... ma taaaant lentament.