De Pont Dalegn a Pomponesc... la cartina lombarda dei comun oròbic!

Squiça l'imagen per sgrandir-la.

Volaria de ti, de Pont Dalegn a Pomponesc,

passand per Cremona, de Rivolta a Felònica... per cercar ti!

Probabilment la Giusy Ferreri e la Baby K li g'havereix faid un lavorar del gèner, se li g'hess struiturad la soa cançon vardand quella cartina quí. E quí ve la presenti. Èco la prima part del protòtip (= el pœl cambiar) de la mea cartina, an'mò en fase de creacion, de la toponomàstica en lengua lombarda de la nosta region.

La “Cena Lombardòfona” intra amix e felicità

L'è passada ind la manera pu bella e joiosa la serada de ier organizada dal sotascrivud a la mea casa. Una "cena lombardòfona", incí l'hive ciamada, che l'è trascorruda del debon beníssim. A la cena sérem in domà quàter, contra i dex-dódex de le prevision, ma comè che se dix, l'importa mia la quantità, quan gh'è la qualità.

I plurai indel Bressàn

Un mè amix spagnœl al m'ha demandad come che i fonziona i plurai de la lengua lombarda. Mi al soo mia per tuta la Lombardia, ma soo comè che i fonziona indel Bressàn.

Se al vœl fiocar, lassa che al fiochi

Ah, la nev, che bella cosa. La quarça jo tut in quàter·e·quatrot e la càmbia el paesaj induna manera che la somea quasi una magia. Del dibon. Quan che sont livad su incœ e me sont metud inanz al volant de la mè màchina, hoo fait fadiga a capir indov'che seri. Ah, come l'è bella.

València... la tristeça de la Bressa catalana

Me despłàs amèter-l, ma questa vòlta la guerra entrà mi e la lengua castigłana l'ho perdida mi.

Un par de dí fa són stad a València, la capital de la omònima Comunità Autònoma spagnœla, dòpo de płussé de 4 aînn qe ghe andavi miga. Quell viaj qui el m'ha lassad en boca płussé amar qe altre, perqè quell qe ho descovert l'è una còsa qe me speitavi pròpi miga: València l'è una bruta còpia de Bressa, parland linguisticament. Quest qui l'è un post polémica? Segurament si. L'è un post polémica perqè en realtà són restad incí mal end el descobrir qe la lengua catalana a Cap i Casal (incí i valenciân i cłama València) l'è praticament inexistenta, qe pœdi pròpi evitar miga de sfogar-m cond quell artícol qui.